pies patrzy na wlasciciela

Psia kupa – co może nam powiedzieć o zdrowiu naszego pupila?

Nie ma najmniejszej wątpliwości, że psia kupa to nie jest przyjemny temat do rozmowy. Pomimo tego, że dla wielu właścicieli psów jest obrzydliwa, to stanowi oznakę zdrowia. Kolor kupy u psa może świadczyć o mniejszych lub większych problemach zdrowotnych czworonoga. Jakiej konsystencji powinien być psi kał?

Psia kupa – czy może świadczyć o zdrowiu pupila?

Decydując się na psa, zobowiązujesz się nie tylko do karmienia o i wychodzenia z nim na spacer, ale również opieki zdrowotnej. Obejmuje ona zarówno szczepienia ochronne, odrobaczanie, jak i leczenie w sytuacji, gdy pupil zachoruje. W związku z  tym bardzo istotna jest baczna obserwacja zachowania psa. Jeśli nagle stracił apetyt, stał się osowiały, a do tego pojawiają się objawy jak np. wymioty czy biegunka, może oznaczać to, że pupil zachorował.

Oprócz tego, należy zwracać uwagę na kupę psa, a właściwie jej barwę, bowiem kolor kupy u psa może wskazywać na problemy zdrowotne czy też chorobę. Każdy właściciel powinien wiedzieć, jak prawidłowo wygląda psia kupa, a także, który kolor powinien niepokoić. Za wzorcowy stolec uważa się dobrze uformowany, w brązowym kolorze, który dodatkowo lekko połyskuje. Nie może być ani zbyt miękki, ani zbyt twardy. Konsystencja powinna być plastelinowa, czyli przypominać plastelinę. Natomiast zapach ma być łagodny lub średnio intensywny. Warto jednak mieć na uwadze, że zarówno barwa, jak i zapach stolca jest zmienny.

Kał różni się od siebie w zależności od rodzaju diety. Jednak nagła zmiana koloru, zapachu lub konsystencji powinien być dla ciebie sygnałem ostrzegawczym, ponieważ może świadczyć o problemach zdrowotnych np. czarny stolec u psa może być oznaką krwi w kale. Co więcej, kał może ulec zmianie pod każdym względem i mieć inną konsystencję, zapach oraz barwę, a do tego domieszkę krwi. Dlatego zawsze, gdy sprzątasz po swoim psie, zwracaj uwagę na kał. Gdy tylko coś będzie nie tak, skonsultuj się z lekarzem weterynarii.

Kolory psiej kupy – co mogą oznaczać?

Czarna kupa u psa

Czarny stolec u psa zazwyczaj wskazuje na krwawienie albo w przednim odcinku układu pokarmowego, albo poza układem pokarmowym. Krwawienie może występować w nosie, jamie ustnej, gardle lub płucach. Następnie pupil połyka krew która przedostaje się do jelit i jest wydalana przez niego. Ponadto, czarna kupa u psa może świadczyć o:

  • wrzodach oraz nadżerkach dwunastnicy i żołądka,
  • guzach jelita cienkiego i żołądka,
  • tęgoryjcach dwunastnicy,
  • chłoniaku,
  • gruczolakorakach,
  • koagulopatii,
  • nieodpowiedniej diecie.

Żółta kupa u psa

Żółta kupa u psa, a właściwie fragmenty stolca w tej barwie, mogą być tłuszczem i wynikać ze zbyt dużej ilości danego składnika pokarmowego w diecie pupila. Mogą także świadczyć o niedoborze enzymów. Jeśli żółta kupa u psa będzie występować dość długo, a dodatkowo będzie jej towarzyszył śluz, koniecznie odwiedź gabinet weterynaryjny. Niewłaściwy poziom tłuszczu może być przyczyną zapalenia trzustki. Lekarz weterynarz zaleci inny sposób odżywiania, doradzi również karmę, jaką należy podać pupilowi.

Zielona kupka u psa

Zielona kupka u pa świadczy o mniej lub bardziej poważnych problemach zdrowotnych. W niektórych przypadkach zielona kupka u psa jest wynikiem wcześniejszego zjedzenia trawy czy innej rośliny. Może jednak wskazywać stan zapalny w przewodzie pokarmowym. W takiej sytuacji, konieczna jest wizyta w gabinecie weterynaryjnym.

Krew w kale u psa – czym może być to spowodowane?

Krew w kale u psa to jeden z najłatwiejszych do zauważenia objawów problemów zdrowotnych. Jej pojawienie się może mieć różne przyczyny. Wyróżnia się:

  • Melaena – inaczej smoliste stolce. Świadczy ciemnowiśniowa, a wręcz czarna kupa u psa. Kolor powstaje w wyniku przetrawionej krwi. Pochodzi on z przewodu pokarmowego, np. w przypadku wrzodów w dwunastnicy czy guzów żołądka lub jelita cienkiego. Może świadczyć również o krwawieniu spoza przewodu pokarmowego. Dzieje się tak w sytuacji, gdy psu leci krew z nosa, dochodu do krwotoku płucnego czy ma krwawy kaszel. W efekcie może połknąć krew, którą wydali właśnie w postaci stolca smolistego.
  • Hematochezja – oznacza obecność świeżej krwi w kupie czworonoga. W tym przypadku najczęściej źródła krwawienia należy szukać w jelicie grubym albo odbycie. Przyczyną może być zapalenie odbytu i okrężnicy, nowotwór, a nawet i ciało obce, które drażni śluzówkę.

Bez względu na przyczynę występowania krwi w kale, konieczna jest wizyta w gabinecie weterynaryjnym. Aby postawić diagnozę, lekarz weterynarz może znieczulić psa i przeprowadzić badania rektalne. To ułatwi mu znalezienie źródła problemu, którym mogą być nie tylko wymienione problemy, ale również takie schorzenia jak parwawiroza, nieswoiste zapalenie jelit, krwotoczne zapalenie jelit albo żołądka czy też choroby pasożytnicze.

Psia biegunka – co może oznaczać?

Biegunka u psa, czyli luźne stolce, to jeden z najczęściej spotykanych zmian stolca czworonoga. Wynika  ona ze zbyt dużej ilości wody w stolcu. W wielu przypadkach nie jest powodem do zmartwień. Jeśli nie trwa zbyt długo i nie występują żadne inne objawy , takie jak apatia, brak apetytu, wymioty czy odwodnienie, to wystarczy zastosowanie domowych sposobów na biegunkę, które są bardzo podobne do ludzkich. Psu należy podać probiotyki dla psa lub węgiel.

Warto również zastosować dobową głodówkę, aby stolec się poprawił. A następnie obserwować pupila. Jeśli biegunka minęła, nie ma się czym martwić. Jeśli jednak okaże się, że domowe sposoby nie działają, biegunka nie ustępuje lub nasila się, a pies zaczyna być osowiały, apatyczny i nie ma apetytu, konieczna jest wizyta w klinice weterynaryjnej. Zbyt długo trwająca biegunka może doprowadzić do odwodnienia czworonoga, które jest niebezpieczne dla jego zdrowia. Do podstawowych objawów odwodnienia zalicza się m.in.:

  • suchy język,
  • sztywna skóra na karku,
  • suche błony śluzowe,
  • suchy nos,
  • zapadnięte gałki oczne.

W takiej sytuacji weterynarz poda pupilowi płyny drogą dożylną, w celu ich uzupełnienia. Luźne stolce wskazują także na mniej lub bardziej poważne problemy. Mogą świadczyć o początku choroby nowotworowej. Dlatego przy biegunkach trwających kilka dni, pupila musi obejrzeć weterynarz. Na podstawie wywiadu z opiekunem, badaniach m.in. morfologii, kał czy RTG, postawi diagnozę i wdroży leczenie.

Zatwardzenie u psa – czy powinna wzbudzać niepokój?

Zatwardzenie to przeciwieństwo biegunki. Charakterystycznym objawem jest trudność w wypróżnieniu się. Natomiast sam kał jest twardy oraz suchy i występuje w postawi pojedynczych kulek albo po prostu go nie ma. Podobnie jak biegunka, zatwardzenie nie powinno być Takie stany bagatelizowane. Może wskazywać na m.in. złą dietę, a w tym zbyt dużą ilość błonnika lub kości, a także problemy zdrowotne np. rozrost prostaty.

W niektórych przypadkach mogą być przyczyną problemów behawioralnych. Jeśli zatwardzenie utrzymuje się dłuższy czas, zaburza perystaltykę jelit. W efekcie pojawia się stan zapalny. Jeśli zauważysz, ze pupil ma problem ze zrobieniem kupy, koniecznie udaj się do lekarza weterynarii

Pasożyty w psim kale – co może świadczyć o ich obecności?

Psia kupa jest również idealnym materiałem do wykrycia obecności dorosłych postaci niektórych pasożytów. Najczęściej wewnątrz czworonoga bytują pasożyty, których obecność można wykryć poprzez badania parazytologicznego kału:

  • Lamblie,
  • tasiemice psie,
  • włosogłówki,
  • glisty,
  • tęgoryjce.

Co prawda, nie wszystkie jesteś w stanie zobaczyć gołym okiem, ale np. glistę czy człony tasiemca spokojnie dostrzeżesz. W takiej sytuacji  niezwłocznie umów się na konsultację weterynaryjną. Pies będzie musiał być odrobaczony. Weterynarz poda mu preparaty, które mają na celu zabicie pasożytów lub wydalenie ich wraz z kałem. To normalna sytuacja i nie ma się czym martwić. Po tym koniecznie bacznie obserwuj swojego pupila przez około 3 dni.

Weterynarz również może sprawdzić obecność jaj w kale za pomocą badania kału. Aby uniknąć takiej sytuacji, systematycznie odrobaczaj psa. Szczeniaka zgodnie ze schematem. Natomiast u dorosłego psa należy powtarzać czynność co 6 miesięcy. Natomiast w przypadku psów, które spędzają więcej czasu na dworze nawet co 3 miesiące. Dzięki temu zminimalizujesz ryzyko zakażenia się pasożytami, które mogą wywołać wiele chorób u twojego czworonoga.

 

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *