chory pies lezy na ziemi

Robaki u psa – główne objawy i jak sobie radzić z pasożytami?

Robaki u psa zdarzają się dość często. W związku z  tym właściciele czworonogów są zobowiązani do regularnych wizyt w klinice weterynaryjnej w celu odrobaczenia pupila. Czy pasożyty u psa są groźne dla zwierzaka oraz ludzi? I czym jest robaczyca u psa?

Robaki u psa a zdrowie człowieka

Pasożytami może się zarazić od psa zarówno inne zwierzę, jak i człowiek. Najczęściej zdarza się to w przypadku:

  • zabawy z psem – jeżeli pies ma robaki, to może zarazić swojego właściciela podczas wspólnej zabawy. Dlatego po każdej zabawie z pupilem należy myć ręce. W ten sposób unikniesz zarażenia się m.in. glistami,
  • sprzątania kup na spacerze – sprzątając kupę po swoim czworonogu, możesz przypadkiem zarazić się pasożytami. Dzieje się pasożyty u psów wydalane są z kałem. W związku z tym zawsze sprzątaj po swoim pupilu tylko i wyłącznie w e dorazowych rękawiczkach, które od razu wyrzucisz.

Należy pamiętać ze stopień zagrożenia zarażaniem się pasożytami występującymi u psa, zwiększa się w przypadku osób z obniżoną odpornością m.in. osób starszych, po transplantacji narządów, kobiet w ciąży, dzieci, osób z HIV, osób  chorobami autoimmunologicznymi. Aby uniknąć przykrych konsekwencji należy przede wszystkim:

  • pamiętać o zachowaniu odpowiedniej higieny osobistej, w tym myciu rąk za każdym razem, gdy dotknie się pupila oraz przed posiłkami,
  • regularnie odrobaczać swojego czworonoga,
  • ograniczać kontakt pupila z innymi zwierzętami, które mogą być zarażone pasożytam,
  • systematycznie usuwać odchody zwierzęce z podwórka przy użyciu rękawiczek jednorazowych. W ten sposób zmniejszysz ryzyko skażenia otoczenia,
  • systematycznie wyczesywać psy, aby zminimalizować ryzyko skażenia ich sierści

Czy robaki u psa to zagrożenie dla dziecka?

Robaki u psa to niestety dość częsty problem, który występuje nawet u czworonogów, o których właściciele dbają. Nie dość, że pasożyty u psa są groźne dla niego, to stanowią również zagrożenie dla człowieka. Na zakażenie są najczęściej narażone dzieci. nie tylko te, które bawią się ze zwierzętami, ale również te, które mają kontakt z jajami glisty np. na placu zabaw czy piaskownicy. Jaja przedostają się do przewodu pokarmowego, a następnie wylęgają się larwy i wędrują do różnych narządów.

W efekcie mogą wywołać stany zapalne. Dla dzieci groźny jest również tasiemiec, który może przekształcić się w torbiele, uciskając na narządy. Aby uniknąć zakażenia, warto dbać o to, aby dzieci zawsze myły ręce po zabawie z pupilem, a także po wizycie na placu zabaw. Jeśli masz psa, pamiętaj o systematycznym odrobaczaniu.

Pasożyty u psa – jakie są objawy?

Robaczyca u psa to choroba, która wywołana jest bytowaniem pasożytów w organizmie czworonoga. Objawy mogą być różne i zależą od tego, jakie pasożyty u psa bytują, a także wieku i stanu zdrowia psa

Pamiętaj, ze powyższych objawów nie wolno bagatelizować. Robaki u psa mogą być niebezpieczne dla czworonoga, a w skrajnych przypadkach doprowadzić do śmierci pupila. Jeżeli zauważysz jakiekolwiek objawy lub przypuszczasz, że pies może mieć robaki, koniecznie zawieź go do kliniki weterynaryjnej. Lekarz weterynarii wykona odpowiednie badania i na ich podstawie wdroży odpowiednie leczenie.

Robaki u szczeniaka są bardzo niebezpieczne. Stanowią zagrożenie nie tylko dla jego zdrowia, a także i śmierci. Młode psy mogą zarazić się pasożytami:

  1. Na etapie życia płodowego – zdarza się, że szczenięta mogą przyjść na świat już zarażone. Dzieje się tak, ponieważ w organizmie ich matki, mogą znajdować się larwy glisty ludzkiej. Uaktywniają się one w wyniku zmian hormonalnych podczas ciąży. Larwy przedostają się przez układ krwionośny do łożyska. W efekcie dostają się do organizmu płodów,
  2. Poprzez mleko matki – tzw. droga laktogenna. Jeśli u suki występuje glista to młode psy mogą się zarazić podczas karmienia.
  3. Drogą pokarmową – przypadkiem jedząc jaja lub larwy np. podczas spaceru.

Aby robaczyca u psa nie wystąpiła, szczenięta należy regularnie odrobaczać, tak samo jak i sukę, ponieważ mogą się wzajemnie zarazić. Pierwsze szczepienie powinno zostać przeprowadzone w trzecim tygodniu życia, a następne w 5 oraz 7. W przypadku, gdy szczenięta zostaną odstawione od matki i znajdą nowego właściciela, cykl odrobaczenia musi być nada kontynuowany.

Nicienie u psa – zakażenie i objawy

Nicienie u psa to jedna z najliczniejszych, a zarazem najczęściej spotykanych grup robaków u czworonogów. Najbardziej popularne są glisty u psów (toxocara canis), którymi pupil bardzo łatwo może się zarazić m.in.:

  • już na etapie życia płodowego. Poprzez produkcję hormonalną u ciężarnej suki, uśpione larwy aktywują się. Następnie zaczynają wędrować naczyniami krwionośnymi do łożyska. W efekcie infekują miot. Dlatego suka powinna być odrobaczona przed ciążą.
  • poprzez mleko matki, która jest zakażona glistami. Dotyczy to szczeniąt, które żywią się mlekiem suki
  • poprzez przypadkowe zjedzenie jaj np. w trakcie spaceru, gdy pupil węszy,
  • w wyniku zjedzenia zainfekowanego gryziona lub ptaka,
  • poprzez zjedzenie odchodów chorego zwierzęcia,aw
  • wylizując odbyt,
  • liżąc sierść, na której znajdują się larwy glisty

Glisty dostają się do organizmu psa, a następnie wędrują do różnych narządów wewnętrznych m.in. płuc, mózgu, gałek ocznych czy wątroby. Jeżeli umiejscowią się w płucach, to wywołują dodatkowo odruch kaszlu. W efekcie przedostają się ponownie do przewodu pokarmowego. Do ich rozmnożenia dochodzi w jelicie cienkim, po czym są wydalane. Gdy Twój pupil będzie się załatwiał, zobaczysz robaki w kale psa. W ten sposób dostają się one do środowiska.

Glista u psa – poznaj objawy zakażenia

Objawy robaków u psa mogą być różne Zależy to przede wszystkim jakie pasożyty u psa bytują, a także od wieku psa. Robaki u szczeniaka są częściej zauważalne niż dorosłych osobników. Glisty u psa występują zarówno u dorosłych osobników, jak u szczeniąt. Jednakże u młodych czworonogów objawy są bardziej zauważalne.

Objawy zakażenia glistami u psa:

  • mogą się wolniej rozwijać,
  • mają matową i nastroszoną sierść,
  • ich brzuszek jest wzdęty oraz zaokrąglony,
  • nie przybierają na wadzę,
  • są dość małe jak na swój wiek,
  • świąd w okolicy odbytu i wylizywanie go,
  • brak apetytu albo nadmierny apetyt,
  • saneczkowanie,
  • kaszel,
  • Wymioty,
  • Biegunka lub zaparcia.

Warto dodać, że glisty u psa stanowią zagrożenie dla zdrowia, a nawet i życia szczeniąt, ponieważ ich układ odpornościowy jeszcze w pełni nie dojrzał. Mogą wywołać m.in. zaczopowanie światła jelita, a w efekcie śmierć. Robaki u psa są również niebezpieczne dla osłabionych psów, cierpiących na inne choroby, a także seniorzy. Dlatego jeśli podejrzewasz, że pies ma robaki, niezwłocznie udaj się do kliniki weterynaryjnej.

Tasiemiec u psa – objawy zakażenia

Tasiemce to często występujące pasożyty u psów. Ich cechą charakterystyczną jest budowa. Robaki te składają się z główki oraz licznych członów. Bytują one w jelicie cienkim i potrafią osiągnąć długość od 1 centymetra do nawet 50 cm. Aby tasiemce mogły przeżyć, potrzebują aż dwóch żywicieli. Jeden z nich nazywany jest pośrednim, a drugi ostatecznym.

Twój pupil może być i jednym i drugim. Jednakże najczęściej u psów występuję tasiemiec uzbrojony, posiadający przyssawki i haczyki, które umożliwiają mu przytwierdzenie do wewnętrznej ściany jelita cienkiego. W tym przypadku żywicielem pośrednim jest pchła. Pies chcąc się pozbyć pcheł, zjada je. W efekcie w przewodzie pokarmowym czworonoga uwalnia się cysticerkoida, a następnie przyczepia do ścianki jelit.

Tak tworzą się kolejne człony tasiemca, które oddzielają się, gdy znajdą się w stadium dojrzałości. Tasiemce wydostają się wraz z kałem, a także samodzielnie. Często mylone są z owsikami. Jednakże owsiki u psa nie występują. Warto również dodać, że tasiemcem pies może się zarazić również wtedy, gdy zje zarażone surowe mięso.

Objawy zakażenia tasiemcem u psa:

W przypadku tasiemca objawy zarobaczenia przez psa to przede wszystkim;

  • świąd odbytu,
  • saneczkowanie,
  • biegunki oraz zaparcia,
  • pogorszenie stanu sierści.

Tęgoryjce u psów – objawy zakażenia

Tęgoryjce to kolejne robaki u psów, które występują dość często. ich nazwa wiąże się z budową aparatu gębowego, wyposażonego w ząbki, które umożliwiają im przyczepienie się do błony śluzowej jelita cienkiego psa. Następnie samice składają jaja w przewodzie pokarmowym pupila, a następnie wydala się je z kałem. Tak dostają się do środowiska, Po 24h zaczynają wylęgać się larwy. Sprzyjają im takie warunki atmosferyczne jak temperatura poniżej 25 stopni Celsjusza, a także wysoka wilgotność powietrza.  Inwazyjne stają się po upływie 7 dni.

Co więcej, mogą one przetrwać nawet kilka miesięcy. Jeżeli połknie je kolejny żywiciel, to dojrzałość osiągną w ciągu 2-3 tygodni.  Są długości od 9 do 15 mm. Te nicienie u psa są groźne dla pupila, ponieważ powodują wiele zniszczeń. Tęgoryjce żywią się krwią swojego żywiciela poprzez przyczepienie się do błony. W efekcie uszkadzają ścianę jelita, a tym samym tworzą drogę dla chorobotwórczych bakterii. Może to skutkować utratą krwi i anemią.

Jeżeli zauważysz w psim kale krew, koniecznie udaj się do lekarza weterynarii. Może okazać się, że pies zaraził się tęgoryjcem. Weterynarz zaleci i wdroży odpowiednie leczenie. Podobnie, jak inne pasożyty u psów, tęgoryjcami mogą zarazić się szczenięta drogą laktogenną i stanowić zagrożenie zdrowia i życia dla szczeniąt.

Objawy zakażenia tęgoryjcami u psa:

  • brak apetytu,
  • wymioty,
  • utrata wagi,
  • nieuformowany kał,
  • blade błony śluzowe,
  • niedokrwistość,
  • duszności,
  • twardy brzuch,
  • problemy z oddychaniem i skłonności do zapadania w letarg.

Odrobaczanie psów – podstawowe zalecenia

Odrobaczenie psów to zaraz obok szczepień jeden z podstawowych zabiegów, jakie należy przeprowadzać regularnie. Dotyczy nie tylko osób prowadzących hodowle, ale również właścicielom psów, niezależnie od tego czy jest to pies rasowy, czy kundel.  Dzięki systematyczności, pupil nie będzie rozsiewaj pasożytów, a tym samy nie będzie narażał na kontakt z nimi innych ludzi, a także zwierząt. lekarze weterynarii zalecają odrobaczenie psa przynajmniej raz na trzy miesiące. Jeżeli bierzesz psa z hodowli, to pierwsze odrobaczenie szczeniąt przeprowadzi hodowca.

Następuje to zazwyczaj, gdy czworonogi mają trzy tygodnie. To właśnie w tym okresie mleko matki jest inwazyjne. Odrobaczenie odbywa się poprzez podanie szczeniętom specjalnych specyfików w postaci pasty. Do produktu dołączony jest dozownik przypominający strzykawkę, aby ułatwić podanie leku. Natomiast suka dostaje lek w postaci tabletki. Można ją dostać w gabinecie weterynaryjnym. Dawkę zaleca lekarz weterynarii na podstawie masy ciała zwierzęcia. Po dwóch tygodniach następuje kolejne odrobaczenie szczeniaka. Odrobaczanie psa powinno być profilaktyczne.

Dorosły pies powinien mieć podany lek co najmniej dwa razy w roku, choć zaleca się raz na 3 miesiące. Preparaty dostępne są dostępne w każdej klinice weterynaryjnej. natomiast dawkowanie zaleca weterynarz i należy przestrzegać się podawanej dawki. Jeżeli pies spędza dużo czasu na powietrzu i załatwia się, to odchody zawsze sprzątaj, a najlepiej pal. Używaj koniecznie rękawiczek. W przypadku psów biorących udział w wystawach lub hodowlanych, zaleca się czesterze odrobaczenie. Pamiętaj również, że suka powinna być zawsze odrobaczona tuż przed kryciem. W ten sposób zmniejsza ryzyko zarażenia miotu.

Przedstawiamy kalendarz odrobaczania który warto stosować:

  • szczenięta i suka – trzeci, piąty i siódmy tydzień życia,
  • pies u nowego właściciela – tydzień przed drugim szczepieniem ochronnym (o ile pierwsze sczepienie odbyło się w hodowli),
  • psy do 12 miesiąca życia – najlepiej co 6 tygodni,
  • psy dorosłe – jeżeli są to psy w mieszkaniu wystarczy raz na pół roku. W przypadku czworonogów, które spędzają czas na podwórku, należy odrobaczać co 3 miesiące.

Warto dodać, że jeżeli pupil ma robaki, to pojawią się robaki w kupie psa po odrobaczeniu.

Odrobaczenie psa – jak przebiega?

Odrobaczenie to prosty zabieg, który polega na podaniu psu farmakologicznego środka. lek m na celu usunąć wszelkie robaki u psa, aby nie dopuścić do rozwoju robaczycy. Czas pomiędzy jednym, a kolejnym odrobaczeniem uzależniony jest m.in. od:

  • stopnia ryzyka zarażeniem – tam, gdzie jest dużo psów np. w schroniskach, na wystawach czy w hodowlach, pasożyty u psa mogą pojawić się częściej,
  • środowiska – robaczyca częściej występuje u psów myśliwskich, spacerujących, a także tych, które spędzają dużo czasu na powietrzu,
  • stanu fizjologicznego psa – czyli wieku np. szczenięta należy odrobacza częściej, a także przebytych chorób,
  • wyniku badań okresowych.

Zachowanie psa po odrobaczeniu

Zachowanie psa po odrobaczeniu raczej jest normalne Obecnie stosuje się środki farmakologiczne, które nie obciążają organizmu psa. Zazwyczaj nie występuje żadna niepożądana reakcja u psa po odrobaczeniu. Jedynymi skutkami ubocznymi może być biegunka albo senność.

Pamiętaj również o tym, że robaki w kale psa po odrobaczeniu to naturalne zjawisko. Może potrwać dzień, a nawet kilka w zależności od  zarobaczenia. Jeżeli robaki w kupie psa po odrobaczeniu będą widoczne po dwóch tygodniach od podania środku farmakologicznego, niezwłocznie udaj się z psem do kliniki weterynaryjnej.

Reakcja psa po odrobaczeniu

Reakcja psa po odrobaczeniu zależy przede wszystkim od stopnia zarobaczenia. Większość czworonogów znosi proces odrobaczenia bez żadnych skutków ubocznych. W sytuacji, gdy pies jest silnie zarobaczony, mogą wystąpić takie objawy jak m.in. bóle brzucha, nudności, a nawet i wymioty. Jeśli zauważysz te symptomy, nie bagatelizuj ich i skonsultuj się z lekarzem weterynarii, ponieważ robaki, które obumarły po odrobaczeniu, mogą wytworzyć toksyczne gazy, zatykają układ pokarmowy. To z kolei może doprowadzić nawet do śmierci czworonoga.

Pamiętaj również o tym, że silnie zarobaczone psy, mogą wykazywać dodatkowe objawy, które wynikają ze zbyt dużej ilości robaków w organizmie np.: utrata wagi, zaburzenia pracy przewodu pokarmowego, niedokrwistość, biegunki lub zaparcia, pogorszenie stanu sierści. Wraz z odrobaczeniem i usunięciem robaków z organizmu zwierzęcia, objawy te znikną.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *